تماشای تلویزیون تا قبل از دو سال برای کودک بسیار بد و خطرناک است و به هوش کودک آسیب جدی می‌زند. داشتن تبلت و موبایل تا سن نوجوانی، برای بسیاری از کودکان بسیار خطرناک است. برخی از والدین متاسفانه برای اینکه فرزند خود را ساکت کنند و با خیال راحت به کارهایشان برسند برای کودک تلویزیون روشن می‌کنند و او را با این جعبه‌ی جادویی نسبتا خطرناک رها می‌کنند و یا تبلت خود را جلوی او گذاشته و خود به کار خود مشغول می‌شوند. کودک هم به تدریج به تلویزیون و تبلت معتاد می‌شود و عامل این اعتیاد کسی جز والدین نیست.


مطمئن باشید که روشن بودن الکی تلویزیون در خانه قطعا باعث اعتیاد برخی اعضای خانه به آن می‌شود مخصوصا کودکان. برخی برنامه‌ی تلویزیون مشکل دیگری دارند و آن یاددان رقص به کودکان است که به شدت بر سلامت روان آنها اثر می‌گذارد هر چند به ظاهر می‌بینیم کودک شاد است و به وجد آمده است. چرا که موسیقی به شدت کاهش دهنده‌ی انرژی ذهنی است همان انرژی که در علم ثابت شده باید صرف جذب و خلق خواسته‌ها و دعاهای ما شود. لذا گوش دادن به برخی موسیقی‌های تلویزیون صرف نظر از اینکه حرام است و عذاب الهی دارد، موجب کاهش انرژی ذهنی کودک ما می‌شود و بعدا در پرخاشگری و عصبانیت کودک ما به شدت تاثیر می‌گذارد.
یادتان باشد که تلویزیون سبک رفتاری کودک مارا به شدت تحت تاثیر می‌گذارد. از نظر ما هر کودکی که بیش از 10 ساعت در هفته به تماشای تلویزیون بپردازد، معتاد است و خطرناک و باید مداوا شود. حداکثر زمان تماشای تلویزیون برای کودک در روز یک ساعت است.
راهکارهای جدا کردن کودک از تلویزیون و همچنین وسایلی مثل تبلت، موبایل، پلی استیشن و...:
1.    اولا خود والدین به هیچ وجه نباید معتاد تلویزیون باشند. هر چه والدین بیشتر تلویزیون نگاه کنند، کودک علاقمندتر می‌شود. این فاجعه است که کودک به والدین میگوید بیا با هم بازی کنیم مادر میگوید بعد از سریال تلویزیون یا مادر می‌گوید حوصله ندارم می‌خواهم تلویزیون نگاه کنم. قطعا چنین کودکی برای خانواده مشکل ایجاد خواهد کرد. تلویزیون هر چه خاموشتر، موفقیت بیشتر و زندگی آرام‌تر.
2.    اگر تلویزیون برنامه‌ای داشت و کودک نسبت به آن شادی و شعف نشان داد هرگز او را تشویق نمی‌کنیم که آفرین چقدر ابراز شادی می‌کنی تا بدین وسیله تشویق به تماشای بیشتر نکند؛ اتفاقا برعکس هر گاه عکس‌العمل نادرستی مثل رقص کودک ناشی از موسیقی تلویزیون دیدیم که به عقیده‌ی ما کاملا غلط است،‌ باید اخم کنید درست همانند وقتی که کار بسیار زشتی مثل دروغ و یا فحش از او سر زده است.
3.    برای جلوگیری از اعتیاد به تلویزیون مراقب باشیم کودکانمان سریال‌های تلویزیونی را از اول نبینند یعنی تمام تلاش خود را بکار گیریم چند قسمت اول را نبینند مثلا می‌توانیم همزمان با شروع سریال بریم پارک، بریم مهمونی، بریم بیرون، یه بازی تدارک ببینیم و بازی کنیم تا کودک ما چند قسمت اول سریال را نبیند که قطعا علاقمند خواهد شد. البته این مساله برای بزرگسالان از کودکان مفیدتر است.
4.    هر وقت برنامه‌ی مورد علاقه‌ی کودک خواست شروع شود، مثلا پلنگ صورتی، والدین سعی کنند برنامه‌ی بسیار جالبتر و جذابتری برای او تدارک ببینند و تلویزیون را خاموش کنند مثل همه باهم بریم توی حیاط آب‌بازی کنیم و یا گل‌ها را آرایش کنیم و یا توپ بندازیم داخل حلقه و هرکی بیشتر انداخت جایزه بگیرد (یه مسابقه ترتیب بدهیم)؛
5.    با کودک صحبت کنیم و با علاقه‌ی خودش یک برنامه‌ریزی کنیم و هر فعالیتی غیر از تماشای تلویزیون یا بازی با تبلت را که دوست دارد برایش تدارک ببینیم. قصه،‌نقاشی، بازی، پارک، گرگم به هوا، ماست‌بازی، خاک‌بازی، طناب کشی، گلسازی و...
6.    رفت و آمد با خانواده‌هایی را که به تلویزیون و تبلت زیاد اهمیت می‌دهند بسیار  کم کنیم. و هنگام رفت و آمد آنرا کوتاه و کوتاه‌تر کنیم تا بچه‌های ما و خود ما به تماشای آن معتاد نشویم. اعتیاد به تلویزیون و تبلت برای کودکان و آرامش و سلامت خانواده از اعتیاد به برخی مواد مخدر کمتر نیست. چرا که خیلی از برنامه‌های تلویزیون متاسفانه علاوه بر تشویق تشریفات اضافی، به آموزش بی‌ادبی، بی‌احترامی به والدین، ناسپاسی، حقش‌نشناسی، طلاق، دعوا و بگو مگو،‌حرف زشت و رکیک، مسخره کردن دیگران، تحقیر، مواخذه،‌ جرم و جنایت، و... می‌پردازند. و تبلت‌ها هم روحیه‌ای پرخاشگر، خسته، کوفته، بی‌حوصله برای انجام کارهای مفید و بی‌تحرک و ضعیف ایجاد می‌کند.
7.    تشویق کودکان به عدم تماشای تلویزیون ی بازی با تبلت: با کودکمان قرار بگذاریم هر روز که تلویزیون تماشا نکند و یا هر چند روزی که با تلبتش بازی نکند یک جایزه. البته جایزه از انواع متفاوت آن. یه روز پارک، یه روز پیتزا، یه روز بستنی، یه روز کوه، یه روز دعوتی و مهمونی، یه روز جشن موفقیت در عدم تماشای تلویزیون، و... این تشویق‌ها را جایگزین تماشای تلویزیون می‌کنیم.
8.    در برخی سایت‌ها و مقالات کارکردهای مثبتی برای تماشای تلویزیون مثل آشنایی با جنسیت تو سط کودکان، آشنایی با مشاغل و نحوه انتخاب شغل و... بر شمرده‌اند که به عقیده‌ی ما نیز صحیح است ولی الزاما این بدان معنا نیست که کودک ما نتواند از طریق دیگر با این مسایل آشنا شود. ما می‌توانیم کودک را با همین مسایل از طریق کتاب، صحبت کردن و گفتگو و سی‌دی‌های آموزشی گزینش شده به کودکمان تعلیم دهیم. چرا که کودک ما از تلویزیون 10 نکته‌ی مثبت یاد می‌گیرد و در کنار آن 70 نکته‌ی منفی نیز می‌آموزد.
9.    اگر احساس می‌کنید برنامه‌ای برای کودک شما مفید است می‌توانید آنرا ضبط کرده و بعدا برای او به نمایش بگذارید؛
10.    از تماشای آگهی‌های بازرگانی توسط کودکان به شدت جلوگیری کنید که سبک زندگی او را همین تبلیغات مسموم و خطرناک و بعضی دروغ تشکیل می‌دهد.
11.    تمام فیلم‌های اکشن و بزن و بزن، روان کودک ما را به شدت تخریب می‌کند و نوعی روحیه‌ی پرخاشگری در کودک ایجاد می‌کنند پس مجددا تاکید می‌کنیم به قول استاد عزیزم «تلویزیون هر چه خاموش‌تر موفقیت (و من اضافه می‌کنم: آرامش) بیشتر». لذا اگر بطور اتفاقی هم کودک ما به تماشای تلویزیون پرداخت و یا به یک بازی با تبلت مشغول شد، در بین برنامه و بازی حواس او را با یک ترفند جذاب پرت کنیم. مثلا یک تردستی جالب برای او اجرا کنیم که جنبه‌ی بازی هم داشته باشد. مثلا: یک سطل را از آب پر کنیم، یک عدد لیوان در درون سطل قرار دهیم تا در کف سطل غرق شود سپس یک سکه را داخل سطل می‌اندازیم و سعی می‌کنیم به درون لیوان وارد شود. هر کس توانست این کار را انجام دهد برنده است.
12.    اگر والدین بجای تلویزیون و تبلت خود را با کتاب، مجله، قرآن، و... مشغول کنند قطعا کودکان هم از میزان عطششان به تلویزیون و تبلت کاسته خواهد شد. و یواش‌یواش به کتاب روی خواهند آورد.
چند ترفند جالب که خودم اجرا می‌کنم به قرار ذیل است:
1.    کودکم هر نقاشی خوبی که بکشد از او خریداری می‌کنم و وقتی پولهای بدست آمده از کشیدن نقاشی به مقدار معینی شد، برایش وسیله‌ای که نیاز او می‌باشد خریداری می‌کنیم مثلا چند عدد کتاب قصه، مثلا خوراکی که هر هفته یکی دو بار قول خریدشو بهش دادیم، مثلا خرید بلیت برای شهربازی، مثلا خرید یک عدد توپ پلاستیکی برای بازی فوتبال و...
2.    برای انجام هر کار مثبت مثل جابجا کردن کفشها، کمک به مامان در تمیز کردن منزل، دستمال کشیدن شیشه‌ها، مرتب کردن تشک‌ها و بالش‌ها، گردگیری قفسه‌های کتاب و... یک عدد ستاره در یک جدول برایش گذاشته می‌شود و به او می‌گوییم هر وقت تعداد ستاره‌ها به 10 تا مثلا و یا 20 تا رسید جایزه‌ای را که گفته بودم برایت می‌خرم و یا هر پاداش مناسب دیگر.
3.    هروقت بچه‌های فامیل میان خونه‌ی ما، به هر کدام یک برگه و چند عدد مداد رنگی می‌دهیم و بین آنها یک مسابقه‌ی نقاشی برگزار می‌کنیم و سپس از نقاشی‌های آنها عکس می گیریم و عکس‌ها را  به آنها نشان می‌دهیم؛ و...
نکته‌ی پایانی اینکه حذف کامل تلویزیون هم شاید کار صحیحی نباشد. لذا اگر بتوانیم برنامه‌ریزی دقیق داشته باشیم که کودک ما فقط برنامه‌های مناسب و فیلتر شده توسط والدین البته با مشورت عقلا و صاحب‌نظران نه به صلاحدید و تشخیص خودمان، تماشا کند مانعی نیست که حداکثر روزی یک ساعت تماشا کند. برای بزرگترها نیز این مطلب صدق می‌کند.
نکته‌ی دیگر اینکه نباید کودک را به زور و با قهر و اجبار از تماشای تلویزیون و بازی با تبلت منع کرد، بلکه باید زمینه را طوری فراهم کنیم که خودش از علاقه‌ای به آن کاسته شود. هر چه تلویزیون خاموش‌تر باشد و هر چه وسایل سرگرمی‌های مضر مثل تبلت و موبایل و پلی استیشن و.. کمتر در دسترس باشد، میزان علاقه‌ی کودکان به آنها کمتر خواهد شد و در عوض هر چه میزان مطالعه و سرگرمی با کتاب در خانواده‌ی ما بیشتر باشد علاقه کودکان به مطالعه بیشتر خواهد شد.