پیشگفتار

 

قرآن کتاب الهی، کلام خدا و نسخه شفاء و نجات بخش جامعه بشری و خورشید تابانی است که روشنی بخش حیات بشری است، و علوم و معارف اعجاز آمیز آن تشنگان علم و حقیقت را سیراب می نماید.


این کتاب اعجاز جاودانه آخرین پیام آور الهی محمد بن عبدالله ( ص ) و عصاره و چکیده همه کتب آسمانی است .

قرآن کتابی است که غبار کهنه ای و فنا هرگز نمی تواند بر صفحات نورانی آن بنشیند.

این کتاب آسمانی تمامی ابعاد عبادی، سیاسی، اقتصادی، تربیتی، علمی، اخلاقی، فرهنگی و هنری زندگی بشر را به بهترین شکل در بر دارد.

من با لطف و رحمت و عنایت الهی توانسته ام با تحقیقی که انجام داده ام ذره ای از عجایب و دانستنیها های قرآن را در این پژوهش جمع آوری کنم و با کمک اطرافیان بتوانیم آن را به پایان برسانیم. این پژوهش شامل هفت فصل است که اطلاعات در آن دسته بندی شده و کنار هم قرار گرفته اند.

 

 فصل اول

 1 -  تاریخ بعثت پیامبر

در تاریخ بعثت رسول خدا ( ص ) نوشته اند که آن حضرت روز دوشنبه هفدهم رمضان یا بیست و هفتم رجب 12 سال پیش از هجرت به مدینه مطابق ششم اگوست یا اول فوریه ی 610 میلادی به هنگامی که چهل سال و شش ماه و هشت روز سال قمری و یا سی و نه سال و سه ماه و هشت روز شمسی از عمر شریفش می گذشت به مقام نبوت رسید .

2 -  مراحل نزول قرآن

قرآن کریم در سلسله طولی، سه مرحله از نزول را طی کرد تا در اختیار مردم قرار گرفت:

1. نزول در ظرف قرآن.  2. نزول در بیت الغره ی آسمان دنیا.  3. نزول تدریجی آن به وسیله جبرئیل بر پیامبر
اسلام ( ص ).

3 -  معنوی لغوی وحی

وحی در اصل به معنی امری سریع و به اعتبار سرعت گفته اند ( امرٌ وحیٌ ) یعنی کار سریع. وحی در قرآن به معنای گوناگونی آمده است از جمله:

1. الهام فطری به انسان  2.الهام غریزی به حیوان  3. اشاره ی سریع و مرموز  4. القاء امری به فرشتگان  5. سخن گفتن خداوند با انبیاء 

4 – اقسام نزول وحی

1. القاء معنی و مقصود بر قلب پیامبر بدون واسطه ای فرشته ی وحی  2. سخن گفتن با پیامبر از پس پرده 3. القاء امری به فرشته ی وحی تا او وحی الهی را از جانب خداوند به یکی از انبیاء ابلاغ نماید.

5 -  معنی لغوی قرآن

قرآن در اصل مصدر است به معنی خواندن چنانکه در بعضی از آیات معنای مصدری مراد است. قرآن عَلَم ( اسم خاص) است برای کتاب حاضر که بر حضرت رسول ( ص ) نازل شده است به اعتبار آنکه خواندنی است.

قرآن کتابی است خواندنی باید آن را خواند و در معنایش دقت و تدبیر نمود. بعضی ها قرآن را در اصل به معنی جمع گرفته اند که اصل ( قَرَءَ ) به معنی جمع است در این صورت می توانند بگویند قرآن یعنی جامع حقایق و فرموده های الهی. و نیز گفته اند از آن جهت قرآن نامیده می شود که سوره ها را جمع نموده آنها را بر یکدیگر می پیوندند.

6 -  گردآوری و نگارش قرآن در زمان پیامبر

پیامبر اسلام ( ص ) به منظور صیانت نصوص قرآنی علاوه بر استمداد  از نیروی حافظه ی خود و حافظ ی مردم دستور داد قرآن را بنویسند و آنان که دست اندر کار نگارش قرآن بودند ( کُتَاب وحی ) معروف بوده اند.

شمار این نویسندگان وحی به چهل و سه و یا چهل و پنج نفر بالغ می گردد که در زمان پیامبر اسلام ( ص ) به کتابت وحی اشتغال داشته اند. لازم به ذکر است که پنج نفر از کاتبان وحی که عبارت اند از: علی بن ابیطالب، زید بن ثابت و عبدالله بن مسعود و معاذ بن جبل و اُبَّی بن کعب بیشتر افتخار حضور پیامبر را داشتند و حضرت علی ( ع ) سرپرست و ناظر آنها بوده است.

7 -  گردآوران قر آن در زمان پیامبر

کسانی که به گردآوری قرآن در زمان رسول اکرم ( ص ) اقدام کرده اند عبارتند از: علی بن ابیطالب ( ع )، معاذ بن جبل، زید بن ثابت، اُبَّی بن کعب، ابو زیدثابت بن زید بن نعمان.

8 -  اولین گردآورنده ی قرآن بعد از رحلت پیامبر ( ص )

با وجود اختلاف نظر های اهل سنت و شیعه، آنچه علماء شیعه و اهل سنت اظهار کرده اند، و می توان ضمن آن به طور یقین و جامعی دست یافت، این است که امیرالمومنین علی ( ع ) آغازگر تدوین قر آن برحسب وصیت و سفارش پیغمبر اکرم ( ص ) پس از رحلت آن حضرت بوده است.

9 – حفظ قرآن و حافظان

پیامبر به امر حفظ کردن آیات قرآن، بسیار اهمیت می داد و بدان ترغیب می نمود. ضمناً وامی داشت که آنچه را فرا گرفته و حفظ کرده اند نزد او بخوانند تعداد حافظان بسیار بود، و بنا بر یک  بررسی لااقل 140 نفر در زمان
رسول خدا ( ص  ) حافظ قرآن بودند ولی آنانکه بیش از همه مورد تایید هستند، عبارتند از:

علی بن ابیطالب ( ع )، اُبَّی بن کعب، ابوالدّارداء، زید بن ثابت، عبدالله بن مسعود، ابوموسی اشعری.

10 -  دلایل عدم تحریف قرآن

قرآن تنها کتاب آسمانی است که از دست رس اغیار به دور مانده، و همان گونه که بر پیامبر اسلام ( ص ) نازل گردیده، در اختیار انسانها قرار گرفته است، برخلاف کتب انجیل و تورات ... که در طول زمان دچار تغییرات فراوان شد. اما دلایل عدم تحریف قرآن عبا تند از:

1. آیه ی 9  سوره های حجر که می فرماید: ما این قرآن را که مایه ی تذکر است نازل کردیم و ما به طور قطع آن را حفظ خواهیم کرد. 2. قرآن برای مسلمانان همه چیز بود، قانون اساسی، دستورالعمل زندگی، برنامه ی حکومت و ... پس روشن می شود که اصولاً کم و زیاد در آن امکان نداشته است. علاوه بر این مسلمانان در همه ی زمینه ها از آن استفاده می کنند. 3. وجود حافظان قرآن. 4. وجود نویسندگان وحی.  5. دعوت همه ی پیشوایان اسلام به قرآن موجود.  6. روایات ثَقَلَین که با طرق معتبر و متعدد از پیامبر ( ص ) نقل شده.  7. علاوه بر همه ی اینها قرآن به عنوان یک معیار سنجش مطمئن اخبار صدق و کذب به مسلمانان معرفی شده است.

اینها همه خود نشان می دهد که این کتاب آسمانی به صورت یک مجموعه ی دست نخورده، در همه قرون نخستین اسلام بوده است.

 

 فصل دوم

 ١ - تعداد کلی سوره ها ، جزءها ، حزب ، آیات و کلمات و ...

قرآن دارای 114 سوره و 30 جزء و 120 حزب است. و طبق آخرین آمار مورد اطمینان 6236 آیه، 77701 کلمه، 323671 حرف، 1015030 نقطه، 93243 فتحه، 39586 کسره، 4804 ضمه، 48872 الف، 3272 همزه، 19253
 تشدید، 1771 مد و 5098 محل وقف دارد.

2 -  سوره های مکی و مدنی

دوران رسالت حضرت رسول ( ص ) به دو بخش تقسیم می شود:

دوره ی اول: 13 سال است که در مکه مشغول تبلیغ بودند.

دوره ی دوم: ده سال است که به مدینه هجرت فرموده و در آن مدت دین خود را تکمیل فرمودند.

آنچه از قرآن در دوره ی اول نازل شده سوره ها و آیات مکی می نامند خواه در خود مکه نازل شده باشد یا نه، و آیات و سوره هایی که در عرض ده سال بعد نازل گشته سوره ها و آیات مدنی نام دارند، خواه در خود مدینه نازل گردیده اند یا در جاهای دیگر. بیشتر قرآن در مکه در عرض 13 سال مذکور نازل شده است. تعداد سوره های مکی 86 سوره و سوره های مدنی 28 سوره می باشد که جمعاً 114 سوره های قرآن را تشکیل می دهند.

3 -  خصوصیات آیات و سوره های مکی

1. هر سوره ای که در آن سجده وجود دارد مکی است.   2. هر سوره ای که در آن لفظ  « کَلاّ »  به کار رفته است مکی است.  3. هر سوره ای که در آن « یَا ایُّها النَّاس » آمده و « یَا اَیُّها الّذینَ آمنوا » در آن دیده نمی شود مکی است، مگر سوره ی حج که در اواخر آن آمده است.  4. هر سوره ای که در آن قصص انبیاء و ملل گذشته آمده است جز سوره ی بقره مکی است.  5. هر سوره ای که با حروف مقطعه آغاز می شود و جز دو سروه ی بقره و آل عمران.

4 -  خصوصیات آیات و سوره های مدنی

1. هر سوره ای که در آن فرمان جهاد و احکام دیده می شود مدنی است.  2. سوره هایی که در آن احکام، حدود و فرائض و حقوق، قوانین مدنی، اجتماعی و سیاسی گزارش شده است و به طور مفصل در آنها آمده است، مدنی است.   3. هر سوره ای که در آنها از منافقین یاد شده است مدنی است، به جزء سوره ی عنکبوت که با وجود کلی بودن این سوره یازده سوره ی ابتدای آن مدنی است.  4. مجادله با اهل کتاب و دعوت آنها به عدم تعصب و غُلوّ در دینشان.

5 -  اولین و آخرین سوره قرآن

سوره ی « العلق » اولین سوره ای است که در غار حرا نازل شده است و سوره ی ( نصر ) آخرین سوره ای است که در حَجّه الوداع نازل شده است.

6 -  اولین و آخرین آیه ی قرآن

اولین آیه ی نازل شده آیه ی اول سوره ی عَلَق  می باشد.

آخرین آیه ی نازل شد آیه ی 281 سوره ی بقره است.

7 -  آیاتی که تمام حروف الفبا در آنها است

در قرآن کریم دردو آیه است که تمام حروف الفبا در آنان به کار رفته است: 1. آیه 154 سوره ی آل عمران  2. آیه ی 29 سوره ی فتح

8 -  اولین کلمه ی قرآن که نازل شده است

اولین کلمه ای که از قرآن نازل شده است « اِقرَء » می باشد به معنی بخوان.

9 -  اولین و آخرین حرف قرآن

( ب ) اولین حرف قرآن است ( بِسمِ الله ) و ( س ) آخرین حرف قرآن ( النَاس ) قرار دارد.

10 -  کلمه ی وسط قرآن

« وَلیَتَلَطَّف » کلمه ی وسط قرآن است. و حرف ( تاء ) در آن وسط قرآن به حساب می آید. این کلمه در سوره کهف سوره 18 قرآن قرار دارد.

 

 

11 -  طولانی ترین و کوتاهترین سوره های قرآن

سوره ی بقره با 286 آیه و 1621 کلمه و 25500 حرف، طولانی ترین سوره ی قرآن می باشد، و سروه ی کوثر با 3 آیه و 10 کلمه و 43 حرف، کوتاهترین سوره ی قرآن است.

12 -  طولانی ترین و کوتاهترین آیات قرآن

کوتاهترین آیه ی قرآن ( مد هامتان ) است که یک کلمه می باشد و در سوره ی الرحمن وجود دارد. و بلندترین آیه ی قرآن 282 از سوره ی بقره است که بیش از 30 جمله دارد.

13 -  سوره های پراکنده و سوره هایی که جمعی نازل شده

قسمت اول: سوره هایی که به تدریج وبه طور پراکنده نازل شده غالب قرآن است.

قسمت دوم: سوره هایی که یکجا و جمعاً نازل شده اند سوره های: الفاتحه، الااخلاص، الکوثر، تبَّت، لَم یَکُن، النَصر، المعوذتان، المرسلات است که یکجا نازل شده است.

14 -  سوره هایی که بیش از یک نام دارند

1. اَلعَلَق: اِقرَء  2. اَلقَلَم: ( ن ) نون  3. اَلحَمد: الفاتحه، الکَنز، الشفاء، ام الکتاب، الوافیه  4. لَهَب: ابی لهب، المسد، تبت
  5. التکویر: کُوِّرت  6. اَلَم نَشرَح: اَلاِنشِراح، شَرح  7. اَلمَاعُون: اَرَاَیت، اَلدّیِن  8. اَلکَافِرُن: جَحد  9. اَلفیِل: اَلَم تَرَ کَیفَ  10. اَلاِخلاَص: التوحید، الصَّمَد نِسبَهُ الرَّب  11. عَبَس: السفره اعمی  12. اَلقَدر: اِنّا اَنزَلنَاهُ  13. الشَّمس: الناقه، صالح
 14. قریش: لاِیلاَف  15. الهُمَزَه: لُمَزَه  16. اَلمُرسَلاَت: العرف  17. ق: السابقَات  18. اَلقَمَر: اِقتَرَبَتِ السّاَعَه  19. اَلاَعرَاف: المص  20. الفَطِر: اَلمَلاَئکه  21. اَسرَاءَ: بَنی اسرائیل  22. یوسف: اَحسَنُ القَصِص  23. اَلزُّمَر: اَلغُرَف  24. اَلمُؤمِن: الغافر، الطول  25. فُصَّلَت: حم ، المَصابیح  26. الشوری: حمعسق  27. الجاثیه: الشَّریعه  28. النحل: النِعَم  29. السجده: لقمان، اَلمَضاجِع، سجده، الم  30. اَلمُلک: اَلواقِعیّه، تبارک.  31. المعارج: سأَلَ سَائِلٌ  32. النَّبَاء: عَمَ، اَلتَّسَاؤل
33. اَلاِنفِطار: اِنفَطَرَت  34. اَلمُطَفّفین: اَلتَطفیف  35. اَلبَقَره: فُسطاطُ القُرآن  36. اَلمُمتَحَنهٌ: الاِمتِحَان، اَلمَوَدَه  37. اَلزلزال: اَلزَّلزلَه  38. مُحَمّد ( ص ): اَلقِتَال  39. اَلدَّهر: الانسان، هَل اَتی  40. اَلطَّلاَق: اَلنّساء القَصری  41. اَلبَیّنه: اَلبَرِیه، لَم یَکُن، اَلقیامَه
  42. المجادله: اَلظِّهار  43. التََّحریم: یَا اَیُّهَا النّبی  44. اَلصَّف: الحَواریّین، عیسی  45. المَائِدَه: اَلعُقُود، اَلمُنقَذَه  46. التَّوبَه: الفاضحه، المنقره، بَرَاءَه  47. اَنَّصر: اَلتَّودیع

15 -  اسامی مختلف سور قرآن

سَبعِ طِوال: نام هفت سوره ی طولانی قرآن است که به ترتیب عبارتند از: سوره های بقره، آل عمران، نساء، مائده، انعام، اعراف، انفال و توبه.

مئین: نام سوره هایی است که با فاصله ی چند سوره به دنبال سبع طوال در قرآن آمده و هر یک از آنها شامل 100 آیه یا کمی کمتر یا کمی بیشتر است و عبارتند از: بنی اسرائیل، کهف، مریم، طه، انبیاء، حج، مومنون.

مثانی: سوره هایی را که پس از مئین قرار گرفته اند زیرا این سور بعد از مئین در مرتبه دوم و پس از سبع طوال قرار دارند.

مفصل: همه ی سوره های کوتاه قرآن است که پس از مثانی قرار گرفته اند.

حوا میم: سوره های حم، المومن ،زخرف، سجده، حمعسق، احقاف، جاثیه، دخان.

مُمتَحَنََات: سوره های، فتح، حشر، سجده، طلاق، العلم، حجرات، تبارک، تغابن، منافقون، جمعه، صف، جن، نوح، مجادله، ممتحنه و تحریم.

اَل: سوره های بقره، آل عمران، اعراف، عنکبوت، روم، لقمان و سجده.

مسَبَّحات: سوره های اسراء، حدید، حشر، صف، جمعه، تغابن و اعلی.

حامدات: سوره های حمد، انعام، کهف، سباء و فاطر.

قل: سوره های کافرون، اخلاص، فلق، ناس.

عِتَاق: سوره های اسراء، کهف، مریم، طه و انبیاء.

عزائم: سوره های سجده، فصلت، نجم و علق.

طراسین: سوره های شعراء، نمل، قصص.

زَهرَوان: سوره های بقره و آل عمران.

قرینتین: سوره های فلق و ناس.

16 -  فواتح سوره های قرآن

1. پنج سوره با اَلحَمدُلله شروع می شود: سوره های حمد، انعام، کهف، سباء و فاطر.  2. هفت سوره با تسبیح شروع
 می شوند: سوره های اسری، اعلی، تغابن، جمعه، صف، حشر و حدید.  3. سه سوره با یَا اَیُّهَا النَّبی شروع می شوند: سوره های احزاب ، طلاق و تحریم.  4. سه سوره با یَا اَیُّهَا الذَّینَ آمَنُوا شروع می شود: سوره های مائده، حجرات و ممتحنه.  5. دو سوره با یا ایُّهَا الناس شروع می شوند:سوره های نساء و حج. 6. سوره ی مزمل با یَا اَیُّهَا المُزَّمِّل.  7. سوره مدثر با یا ایها المُدَّثِّر.  8. پنج سوره با قل شروع می شوند: سوره های جن، کافرون، توحید، فلق و ناس.  9. چهار سوره با اِنَّا شروع می شوند: سوره های قدر، نوح، فتح، کوثر.  10. بیست سوره با صیغه ی قسم شروع می شوند: سوره های عصر، عادیات، تین، ضحی، شمس، بلد، فجر، طارق، بروج، نازعات، مرسلات، قیامت، نجم، طور، ذاریات، صافّات، قلم، ص، ق و لَیل.  11. شش سوره با آ
لم شروع می شوند: سوره های بقره، آل عمران عنکبوت ، روم، لقمان و سجده.  12. پنج سوره با آلر شروع می شود: سوره های هود، یونس، یوسف، ابراهیم و حجر.  13. سوره ی رعد با المر شروع می شود.  14. شش سوره با حم شروع می شوند: سوره های مومن، فصلت، زخرف، دخان، جاثیه و احقاف.  15. سوره ی شورا را با حمعسق شروع می شود.  16. دو سوره با طسم شروع می شوند: سوره های شعراء و قصص.  17. سوره ی نمل با طس شروع می شود.  18. سوره ی اعراف با المص شروع می شود.  19. سوره ی مریم با کهیعص شروع می شود.  20. سوره یاسین با یس شروع می شود.  21. سوره ی طه با طه شروع می شود.  22. سوره ی ص با ص شروع می شود.  23. سوره ق با ق شروع می شود.  24. سوره ( ن ) با ن شروع می شود.  25. هفت سوره با اِذا شروع می شوند: سوره های واقعه، منافقون، تکویر، انفطار، استقاق، زلزال و نصر.   26. دو سوره با اَلَم شروع می شوند: سوره های انشراح و فیل.  27. دو سوره با اُقتَرَبَ شروع می شوند: سوره های انبیاء و قمر.  28. دو سوره با قد شروع می شوند: سوره های مومنون و مجادله.  29. دو سوره با هل شروع می شوند: سوره های دهر و غاشیه.  30. دو سوره با وَیل شروع می شوند: سوره های مطفّفین و همزه.  31. دو سوره با تَبَارَکَ الّذی شروع می شوند سوره های فرقان و مُلک.  32. هجده سوره نیز به شرح زیر شروع می شوند: سوره توبه با بَرَائهٌ -  نمل با اَتِی -  نور با سُورَهٌ اَنزَلنَا -  رحمن با الرَّحمَن -  حاقَه با الحَاقَّه -  معارج با سأَلَ سائِل- نَبَاء با عَمَّ عَبس با عَبَس عَلَق با اِقراء- بَیِّنه با لَم یَکنٍ الذین - قارعه با اَلقارعَه-تَکاثر با اَلهیکمُ-قُریش با لا یٍلاف ماعون با اَرایتَ لهب با تَبًّت زُمّر با تَنزیلُ اَلکتاب محمد با الَّذینَ انفال با یَسالونَکَ. 

17 -  حروف مقطعه قرآن

حروف مقطعه یعنی جدا جدا، چهارده حرف از الفبای زبان عرب در ابتدای 29 سوره قرآن مجید می باشد که آنها را حروف مقطعه می نامند و آن حروف عبارتند از:

1- الف،  2- ح،  3- ر،  4- س،  5- ص،  6- ط،  7- ع،  8- ق،  9-ک ، 10- ل،  11- م،  12- ن،   13- هـ ، 14-  ی

حروف مقطعه قرآن یک حرف، دو حرفی، سه حرفی، چهار حرفی و پنج حرفی است که به ترتیب عبارتند از:

یک حرفی: ص، ق، ن.    دو حرفی: طه، طس، یس، حم.  سه حرفی: الم، الر، طسم.   چهار حرفی: المص، المر.  پنج حرفی: کهیعص، حمعسق.

 

 فصل سوم

 

1 -  السماء الحسنی

الف)-   اِله،  اَحَد،  اَوَّل،   آخِر ،  اَعلیَ ، اَکرَم ،   اَعلَم ، اَرحَمُ الرَّحِمیِن ،  اَحکَمُ الحَاکِمیِن،  اَحسَنُ الخَالِقینَ،  اَهلَُ التَّقویَ،  اَهلُ المَغفِرَه،  اَقرَب،  اَبقیَ .  ب)-   بَارِی،  بَاطِن،  بَرّ ،  بَصیِر،  بَدیع .  ت) -  تَوّاب   ج) -  جَبَّار، جَامِع. 
 ح)-  حَکیِم ،  حَلیِم ، حَیّ،حقّ، حَمیِد، حَسیِب، حَفیِظ، حَفِیّ .   خ) -  خَبیِر، خَالِق، خَلّاق، خَیر، خَیرُالمَاکِریِن، خَیرُ الرَّازِقیِن، خَیرُ الحَاکِمیِن، خَیرُ الفَاتِحیِن، خَیرُ الغَافِریِن خَیرُ الوَارثیِن، خَیرُ الرُّاحِمیِن، خَیرُ المُنزِلیِن.   ذ) -  ذُوالعَرش، ذُوالطَّول، ذُو الانتِقام، ذُو الفَضل العَظیِم، ذُو الَّرحمَه، ذُو الجَلَالِ وَ الاِکرَام، ذُو المَعَارِج.    ر) رَحمَن، رَحیِم، رَؤُف، رَبّ، رَفیعُ الدَّرَجَات، رَزّاَق، رَقیِب.   س) -  سَمیِع، سَلَام، سَریِعُ الحِسَاب، سَریِعُ العِقَاب.   ش) -  شَهیِد، شَاکر، شَکُور، شَدیِدُ العِقَاب، شَدیِدُ المِحال .   ص) -  صَمَد .   ض) -  ظَاهِر .    ع) -  عَلیِم، عَزیِز، عَفُوّ، عَلِیّ، عَظیِم، عَلّاَمُ الغَیبِ وَ الشَّهَادَه .    غ)
غَنِیّ، غَفُور، غَالِب، غَافِرُ الذَّنب، غَفَّار .   ف) -  فَالِقُ الاِصبَاح، فَلِقُ الحَبِّ وَ النَّویَ، فَاطِر، فَتَّاح.   ق) -  قَوِیّ، قُدُّوس، قَیُّوم، قَاهِر، قَهَّار، قَریِب، قَادِر، قَدیِر، قَابِلُ التَّوب، قَائِمٌ، عَلیَ کُلِّ نَفسٍ بِمَا کَسَبَت .  ک) -  کَبیِر، کَریِم، کَافِی . 
  ل) -  لَطیِف .    م)
مَلِک، مُؤمِن، مُهَیمِن، مُتِکَبِّر، مُصَوَّر، مَجیِد، مُجیِب، مُبیِن، مَولیَ، مُحیِط، مُقیِت، مُتَعَال، مُحیِی، مَتیِن، مُقتَدِر، مُستَعَان، مُبدِی، مَاِلکُ المُلک .   ن) -  نَصیِر، نُور .   و) -  وَهَّاب، وَاحِد، وَلِیّ، وَالِی، وَاسِع، وَکیِل، وَدُود .   هـ ) -  هَادیِ .

2 -  نامهای قرآن

کِتَاب، مُبیِن، قُرآن، کَرِیم، نُور، هُدیَ، رَحمَه، فُرقَان، شِفَاء، مَوعِظَه، ذِکر، مُبَارَک، مَرفُوعه، عَلِّیٍ، حِکمه، حَکیِم، حَبل، مُطَهَّره، صِرَاط، مُستَقیم، قَیّم، قَول، فَصل، نَبَأ، اَحسَنَ الحَدیِث، مَثَانیِ، مُتَشابه، تَنزیِل، رُوح، وَحی، عَرَبِّی،بصائر، صُحُف، بَیَان، عِلم، حَقّ، مُکَرَّمَه، هَادی، عَجَب، تَذکِرَه، عُروَهُ الوُثقیَ، صِدق، عَدل، اَمر، مُنادی، بشریَ، مَجید، زَبُور، بَشیر، نَذیر عَزیز، بَلَاغ، قَصَص، کَلام و مُهَیمِن.

3 -  زبانهایی که گفته اند از آنها لغاتی وارد قرآن شده است

1. حبشی، 2. عبری، 3. فارسی، 4. نَبَطی، 5. قِبطی، 6. سریانی، 7. یو نانی 8. هندی، 9. رومی، 10. ترکی، 11. بربر.

4 -  بعضی از کلمات فارسی که در قرآن آمده است

اَباریق، بِیَع، تَنّور، جَهَنّم، دینار، اَلرَّس، زَنجبیل، اَلسِّجِلِّ، سُرادِق، سُندُس، قُفل، کافُور، کَنز، مِشک، مَقالید، یاقُوت.

5 – مناطق جغرافیایی که در قرآن آمده است

1. یمن: با اسم ( سَبَاء )، تُبَّع، باغ حَرد، اصحاب اَخدُود، اصحاب فیل. 2. سرزمین مصر، 3. سرزمین مَدیَن، 4. سیناء یا
 ( سینین )، 5. بابل، 6. شهرهای ساحلی بَحرالمَیِّت،  7. مجمع البحرین، 8. رود نیل و دریای احمر،  9. تیه .

6 -  بعضی از اشخاص که قرآن به آنها اشاره کرده است

آسیه، آصف بن برخیا، ابرهه، اِخوَهُ یوسف، اسرافیل، اشعیا، اصحاب کهف، عزیز مصر، فرزند لقمان، برصیصا، بَلعَم باعورا، بلقیس ملکه سباء، بنیامین، حزقیل، مادر حضرت مریم، حوّا، حواریّون، خِضر ( ع )، زلیخا، ساره، شدّاد، عزرائیل، هاجر مادر اسماعیل ( ع )، قابیل، خواهر حضرت موسی، مومن آل فرعون، نمرود، هابیل، امرأه نوح، مادر حضرت موسی،  حضرت علی ( ع ) و فاطمه و حسن و حسین ( ع ) .

7 -  شهرها و امکان و کوههایی که نامشان در قرآن آمده است

بَکَّه: نام دیگر مکه است،  بَدر: قریه ای نزدیک مدینه است،  حُنَین: قریه ای نزدیک طائف است،  اَلاَیکَه: کشور قوم شعیب،  اَحقاف: کوههای شن میان عمان و حَضَر موت،  جُودی: نام کوهی که کشتی نوح در آنجا قرار گرفت،
کَهف: محل اصحاب کهف،  اَلعِرَم: نام دره ای است،  صَریم: زمینی است در یمن که به این اسم خوانده می شود،  اَلطَّاغیه: گفته شده نام سرزمینی است که قوم ثمود در آن هلاک شدند،  یثرب: نام قدیم مدینه،  اُحُد: نام محلی است که مسلمانان با کفار جنگیدند،  مصر و بابِل،   حِجر: منازلی در ناحیه شام کنار وادی القُری می باشد،  طور سینا: کوهی است که حضرت موسی از آنجا از طرف خداوند مورد ندا واقع شد،  رَقیم: نام دره ای است،  حَرد: نام قریه ای است،  جُرُز: نام زمینی که گیاه در آن روئیده نمی شود.

8 -  کنیه ها و القابی که در قرآن آمده است

ابولهب، اسرائیل، بنی اسرائیل، ذوالقرنین، مسیح، الیاس، ذوالکِفل، نوح، فرعون، تُبَّع.

9 -  نام گیاهانی که در قرآن آمده است

شوره، گز، انگورها، پیاز، تره، دانه، میوه درخت اراک، انار، بیخ نباتی ( ریشه نباتی )، درخت، درخت موز، چوب خوشه خرما برگ خشک، سیر، خوشه خرما، روئیدنی ها، درخت خرما، هسته خرما، برگ درخت، چوب، خرمای تازه درختی در جهنم، خوشه گندم، خار خشک زهردار، یکی از حبوبات، شکوفه درخت خرما، میوه، پوسته درخت خرما، درختانی که سقفی و عرشی می خواهند، گیاه بی ساقه، شکاف هسته خرما، گیاه خشک نرم شده، کدو .

10 -  نام حیواناتی که در قرآن آمده است

شتر، گاو، مار بزر گ، ملخ، سگ و مرغ شکاری، شتر آزاد، شتران بارکش، مار، خوکها، میمون، شپش، بز، شتر ماده، زنبور عسل، شانه بسر، دسته های مرغان، چهارپایان، ماده شتر، پشه، جنبنده، جنبندگان، مگس، اسبانی که وقت ایستادن نوک سمّ پای چهارم خود را زمین می گذارند، پرنده، استر، ماده گاو، شتران، اسب نیکو، خر، ماهی، ماهی ها، پیل، شیر، سگ، اسبان، میش ماده، مورچه، گوسفند ماده، پشم شتر، قربانی که به مکه فرستند، اسبان، موریانه، گرگ، شتر آزاد که برای نذری و قربانی گذاشته شده است، میش، اسبان دونده، گوساله، شتران ده ماهه آبستن، گاو میان سال، گوسفند، موش صحرایی، کارتنه، کلاغ، پروانه.

11 – پوشیدنی ها که در قر آن آمده است

دیبای سبز، جامه ها، پرنیان، دیبا، پیراهن، پوشش، زره، کنان، پوشش ها، جلبات، پیراهن ها، روسری ها، پوشش گرم، لباس گرانبها، فرش، پوشیدنی ( لباس )، کفش .

12 -  نام کالاهایی که در قر آن آمده است

ظرف ها و سبوها، ابزار و کالای خانه، قلم ها، میخ ها، جام ها، کاسه های بزرگ، سوزن، پوست چرم قرمز، چراغ، سریر، تخت ها، کاسه پهن، سایه بان، پرده، سفال، دیگ ها، قلادها، گردنبدها، قدح با شراب، پیمانه، الیاف سخت بافته، کلیدها، گهواره، ترازو، آبریزها، قفل ها، کوب، طرف ها، آبگیرها، حوض ها، آبکش، بالش، سراپرده، نردبان،
 جام آب، چوبدستی، بستر، قپان، شیشه ها، صندلی، کالای خانه، چراغ، عصا، آرامگاه .

13 -  اعدادی که در قرآن آمده است

دوازده، یکی، چهار، هزار، دوهزار، از سه تا 10، نوزده، سه، سیصد، یک سوم، هشت، هفتاد سال، پنج یک، پنجهزار، پنجاه هزار، چهار تا چهار تا، هفت، شش، ده، از ده تا چهل، دویست، دو، یازده، چهل، 950 سال، هزارها، نه، نود و نه، دومی، سه هزار، سی، دوسوم، هشت یک، پنجمین، پنج، پنجاه، چهارمی، چهار یک، هفتاد، شصت، بیست، صد هزار، دو تا دو تا.

14 -  اعضای بدن انسان که در قرآن آمده است

گوششها، زنخ ها، چانه ها، زهدانها، رحم، صلب، پشتها، گردنها، دلها، روده ها، بینی، تن، سر انگشتها، جلد، پوست ها، رگ گردن، حنجره، نای گلوها، خون ها، سرها، عورت ها، صدور، ظهور، جانب، خون بسته، دل، پاره گوشت، رگ شاه رگ، جسم، پیکرها، پاها، انگشتها، پاشنه ها، چشمها، دهانها، دستها، شکم، کالبد، گردن، گلو، اشک، گردنها، لب، ناخن، بازو، استخوانها، دو کعب، ریش، موی جلوی پیشانی .

15 -  آنچه در مورگاه شماری و نجوم در قرآن آمده است

شامگاهان، بامداد، فرو شدن ستاره و ماه و خورشید، روزهای نحس، سال، آدینه، ستارگان سرگردان، گشتن آفتاب و وقت زوال، شعری نام ستاره، خورشید، ماه، ماههای دوازده گانه ،ستاره صبح، چاشگاه، تاریک شدن شب، روزگار، وقت نماز، عصر، فردا، وقت فرو شدن آفتاب، سپیده دم، ساعت ها، ماههای حرام، جایگاه ستارگان، ماه گرفتن، ستاره روشن، شنبه، جانب درآمدن آفتاب، سرخی مغرب پس از فرو شدن آفتاب، شهاب، ماه رمضان، برآمدن خورشید، شبانگاه، شب تاریک، بامداد کردن، چرخ، جایگاه برآمدن خورشید، روز، پاره آسمان، شب، ستاره.

16 -  رنگهایی که در قرآن آمده است

سفید، سبز، سرخ، زرد، سیاه متمایل به سبز، سیاه، سبز سیه فام .

17 -  نام و صفات پیامبر ( ص ) که در قرآن آمده است

احمد، اَوَّلُ المسلمین، اَوَّلُ العابِدینَ، بَشیر، داعِیاً الی الله، رحیم، رسول الله، رسولٌ مبین، رئوف، شاهد، صاحب، عبدالله، محمد، مذکر، مُنذر، النَّبی، نذیر، ولیّ، امین، اوَّلُ المومنینَ، برهان، خاتم النبیین، رَحمَهً للعالمین، رسول، رسول امین، رسول کریم، سراجاً منیراً، شهید، طه، مُبَشِّر، المُدَّثِّر، اَلمُزَّمَّل، ناصحٌ امین، النَّبی الاُمّی، النذیرُ المبین، یس ( یاسین ) .

18 -  جنگهای زمان پیامبر اسلام که در قرآن آمده یا اشاره شده است

احد، بدر، بَنیِ النَّحلَه، تبوک، حَمراءُ الاَسَد، الخندق، فتح مکه، احزاب، بَنی قُرَیظه، بَنِی النَّضیر، الحُدَیبیه و بیعه الرّضِوان، حُنَین، ذاتُ السَّلاسِل.

19 -  بعضی از اسامی و صفات روز قیامت که در قرآن آمده است

الآخره، الحاقه، رادفه، الساعه، الغاشیه، معاد، الواقعه، یوم البعث، یوم التَّغابن، یوم التَّناد، یوم حدید، یوم الحسره، یوم الخروج، یوم الدین، یوم عظیم، یوم الفتح، یوم القیامه، یوم محیط، یوم معلوم، یوم الوعید، یوم النَّدامه، یوم النشور، خافضه، راجفه، رافعه، الصّاخّه، القارعه، میعاد، الیوم الاخره، یوم تُبلَی السَرائر، یومُ التَلاق، یوم الجمع، یوم الحساب، یوم الحق، یوم الخلود، یومٌ عسیرٌ، یومٌ عقیم، یوم الفصل، یومٌ کبیرٌ، یومٌ مشهودٌ، یومٌ موعودٌ، یوم الجزاء یوم الشَّهاده، یوم القضا .

20 -  بعضی از نامهای بهشت که در قرآن آمده است

جنّات عَدن، جنّات الفِردُوس، جنّات المأوی، جنّات النّعیم، جنَّه الخلد، جنّهٌ عالیهٌ، دار السلام، دار القرار، دار المتقین، دار المقامه، روضات الجنات، طوبی، علّیون، الدارو الآخره، الحسنی، فضل .

21 -  بعضی از نامهای دوزخ که در قرآن آمده است

بئس القرار، بئس المصیر، بئس المهاد، بئس الورود المورود، الجحیم، جهنم، الحافره، الحُطَمَه، دار البوار، دارو الفاسقین، السّاهره، السَّعیر، السَّقر، السَّموم، سُوءُ الدّار، الشَّوی، اللَّظی، النار، الهاویه .

22 -  فرشتگانی که نامشان در قرآن آمده است

جبرئیل، ماروت، هاروت، میکال، مالک .


 

23 -  نام زنانی که در قرآن آمده است

در قرآن از زنان فقط نام مریم مادر حضرت عیسی ( ع ) آمده است.

24 -  کافرانی که نامشان در قرآن آمده است

1. قارون   2. جالوت  3. آزر

25 -  قبایلی که نامشان در قرآن آمده است

1. یأجوج و مأجوج  2. عاد  3. ثمود  4. مَدیَن   5. قریش  6. اصحاب الایکه  7. اصحاب الرّس .

26 -  بتهایی که نامشان در قرآن آمده است

1 . اَلبَعل  2. سُواع  3. اَلعِجل  4. اَلعزّی  5. لات  6. مناه   7. نَسر   8. وَدّ   9. یَعُوق  10. یَغُوث   11. اَنصاب

27 – مقیاسهایی که در قرآن آمده است

1 . صاع  2. قُنطار   3. مثقال   4. درهم   5. دینار

28 -  نام پیامبرانی که در قرآن آمده و تعداد تکرار نامهای آنها

آدم ( ع ): 25 مرتبه،  حضرت محمد ( ص ): 5 مرتبه،  نوح ( ع ): 43 مرتبه،   ابراهیم ( ع ) 69 مرتبه،
 اسماعیل ( ع ): در کتاب مرجع  نامشخص، یوسف ( ع ) 27 مرتبه،  ادریس ( ع ) 2 مرتبه، عیسی ( ع ) 25 مرتبه،  ذکریاء ( ع ) هفت مرتبه، موسی ( ع ) 136 مرتبه، سلیمان ( ع ) 17 مرتبه،  الیسع: در کتاب مرجع  نامشخص ،  عزیز یک مرتبه، اسحاق ( ع ) 17 مرتبه، ایوب ( ع ) 4 مرتبه، شعیب ( ع ) 11 مرتبه، یونس: در کتاب مرجع  نامشخص، هارون ( ع ) 19 مرتبه، داود ( ع ) 16 مرتبه، ذوالکفل: در کتاب مرجع  نامشخص، لوط ( ع ) 27 مرتبه، یعقوب ( ع ) 16 مرتبه، الیاس ( ع ) 2 مرتبه، یحیی ( ع ) 5 مرتبه،  هود ( ع) 7 مرتبه،  صالح ( ع ) 9 مرتبه

 

فصل چهارم

 

1 -  اعجاز عددی بعضی از کلمات قرآن

1. ماه: خداوند در سوره توبه آیه 26 می فرماید: ماهها نزد خداوند در کتاب او 12 ماه است. لذا واژه شهر ( ماه ) 12 بار در قرآن کریم تکرار شده است و اندازه ماههای سال.

2. یوم: واژه یوم با سایر موارد 365 بار در قرآن آمده است که درست به تعداد روزهای شمسی است. و نیز واژه ایام جمع یوم به صورت ایام و مثنی ( دو روز ) و ایاماً  جمعاً سی بار به کار رفته که به اندازه روزهای ماه می باشد.

3.  رحیم: لفظ رحیم از نامهای خدا 114 بار در قرآن آمده در حالی که رحمن 54 بار آمده که درست نصف لفظ رحیم می باشد بعلاوه رقم 114 همان عددی است که سوره های قرآن کریم به تعداد آن نازل شده است.

4. سلام: سلام و مشتقاتش 50 بار در قرآن آمده است و به همین اندازه واژه طیبات ( پاکیزه ها ) به کار رفته است.

5. برّ ( نیکی ): بر و مشتقاتش 20 بار در قرآن آمده که با واژه ثواب و مشتقاتش برابر است.

6. دنیا و آخرت: کلمه دنیا در قرآن 115 بار بکار رفته و کلمه آخرت نیز عیناً 115 بار در قرآن آمده است.

7. رُسُل: واژ ه رسل 368 بار تکرار شده و واژه نبی 75 بار و بشیر 18 بار و نذیر 57 بار که مجموع ارقام مذکور 518 مرتبه است، جای شگفتی است که این عدد با تعداد مواردی که اسامی پیامبران آمده است برابر است.

8.  دوزخ و کیفر: کلمه دوزخ 26 بار در قرآن تکرار شده است که برابر با لفظ کیفر می باشد.

9.  حیات و مرگ: کلمه حیات و مشتقاتش 145 بار در قرآن آمده است و درست به همین اندازه واژه مرگ و مشتقاتش در قرآن بکار رفته است.

10.  حرب ( جنگ ) و ( اسراء ): کلمه حرب و مشتقاتش 6 بار در قرآن آمده، و جالب اینکه واژه اسراء نیز به همین اندازه بکار رفته است.

11.  اجر: واژه اجر 108 بار در قرآن آمده و به همین اندازه واژه فعل ( کار ) آمده است و جزاء ( پاداش ) 117 بار در قرآن بکار رفته و مغفرت 124 بار، در نتیجه مزد با کار و حساب با عدل و داد برابر آمده است ولی آمرزش دو برابر کیفر بکار رفته است و این یکی از شگفتیهای تساوی و تناسب و توازن در آیات قرآن است.

12.  ابلیس و استعاذه: در قرآن لفظ ابلیس 11 بار و عیناً استعاذه 11 بار بکار رفته.

13. انفاق  و رضا: واژه انفاق و مشتقاتش 73 بار در قرآن آمده است که با لفظ رضا و مشتقات آن برابر است.

14.  ایمان و علم: ایمان و مشتقاتش 811 بار در قرآن آمده است و لفظ علم و مشتقاتش 782 بار و مترادف علم کلمه معرفت با مشتقاتش 29 مرتبه در قرآن آمده. علم و معرفت و مشتقات آن دو 811 بار تکرار شده است که مساوی با لفظ ایمان بکار رفته اند.

15.  بخل: کلمه بخل در قرآن 12 مرتبه آمده که با لفظ حسرت و طمع و جهود برابر است.

16. بَصَر:  لفظ بصر 147 مرتبه در قرآن کریم تکرار شده است که با تعداد مواردی که از قلب و فؤاد سخن گفته برابر است.

17.  بعث و صراط: لفظ بعث و مشتقات و مترادفات آن 45 بار در قرآن و درست به اندازه لفظ صراط است.

18.  حساب و عدل و قسط: کلمه حساب 29 بار در قرآن بکار رفته که درست به اندازه واژه های عدل و قسط می باشد. 19. خیانت و خبث: کلمه خیانت 16 بار در قرآن آمده و درست مساوی لفظ خبث می باشد.

20.  تلاوت و صالحات: کلمه تلاوت در قرآن 62 بار آمده است و درست به همین تعداد صالحات بکار رفته است. 21.حرث و زراعت: واژه حرث 14 بار در قرآن آمده و به همین اندازه وازه زراعت به کار رفته.

22. صیف و الشِّتاء: واژه صیف و الحرّ  ( تابستان و گرما ) و الشتاء و البرد ( زمستان و سرما ) در قرآن کریم هر کدام 5 بار آمده است.

23.  عقل و نور: کلمه عقل و مشتقاتش 49 بار در قرآن آمده و واژه نور نیز به همین تعداد آمده است.

24.  فُجّار و ابرار: واژه فجار 3 بار در قرآن آمده در حالی که لفظ ابرار دو برابر فجار آمده است.

25. واژه لسان: کلمه لسان 25 بار در قرآن آمده است و با تعداد لفظ موعظه نیز برابر است.

26.  محبت و طاعت: واژه محبت و تمام مشتقاتش 83 بار در قرآن آمده که با واژه طاعت برابر است.

27.  مصیبت و شکر: لفظ مصیبت و مشتقاتش 75 بار در قرآن آمده و درست مساوی تعداد واژه شکر است.

 28. مصیر و ابد: واژه مصیر ( بازگشت ) در قرآن آمده است که درست مساوی واژه ابد ( همیشه ) است.

29.  مسلمین و جهاد: کلمه مسلمین 41 بار در قرآن آمده است و شگفتی است که لفظ جهاد به همین تعداد در قرآن بکار رفته.

30.  شجر و نبات: شجر و نبات هر دو بطور مساوی 26 بار ذکر شده اند.

31. صیام  و صبر: واژه  صیام ( روزه ) و صبر  ( شکیبایی ) و درجات و شفقت هر کدام در قرآن آمده است.

 

 

 فصل پنجم

 

1 علومی که در قرآن آمده است

1. آیا می دانید قرآن در 15 قرن پیش درباره حرکت خورشید از مبدأ به مقصد و حول محوری خاص خبر داده اند و می فرماید: خورشید به سوی لنگرگاه خود در حرکت است. 

2. بیش از هزار سال پیش از کشف حرکت انتقالی زمین توسط گالیله قرآن کریم به صراحت فرموده: به کوهها نگاه می کنید خیال می کنید در یک جا ایستاده اند در حالی که همانند ابرها در حرکتند.

3.  در قرآن پیرامون تسخیر فضا اشاراتی شده است: نوید به موفقیت در تسخیر فضا و آسمانها را داده است.

4.  سیزده قرن پیش از لومتر قرآن از انبساط عالم خبر داده است و فرموده است: آسمان را به قدرت خود را آفریدیم و هر لحظه آنرا گسترش می دهیم.

5. قرآن کریم حدود ده قرن پیش از نیوتن از جاذبه زمین خبر داده است و می فرماید: زمین را جذب کننده آفریدیم.

 

 فصل ششم

 1 -  چند معمای قرآنی

1. آیه ای که هر کس قرائت کند حق تعالی او را از زبانیه دوزخ که نوزده اند نجات می دهد؟ آیه مبارکه ی « بسم الله  الرحمن الرحیم »   

  2. سوره ای که جامع همه ی معارف قرآن کریم است؟  سوره مبارکه ی حمد  

 3. آیه ای در قرآن که به سید آیات معروف است؟ آیه کریمه ی « بسم الله  الرحمن الرحیم » 

   4. قرآن کریم چند « بسم الله »  دارد؟ 115 بسم الله  

 5. کدام سوره ی قرآن دو « ( بسم الله الرحمن الرحیم ) » را در خود جای داده است؟  سوره مبارکه « نمل »

6. نام مبارک لفظ جلاله « الله » چند بار در قرآن کریم به کار رفته است؟ 2697 بار در قرآن

7. کدام سوره ی قرآن بدون « بسم الله الرحمن الرحیم » است؟ سوره توبه

8. اولین سوره ی مبارکه ی کتاب خداست؟  سوره انعام

9. السبع المثانی نام چه سوره ای از قرآن است؟  سوره کهف

10. سوره ای در قرآن اگر به اول آن یک حرف اضافه شود، نام یکی از پیامبران الهی است؟  سوره مبارکه ی حمد

11. سوره ی که حرف « فاء » در آن بکار نرفته است؟  سوره مبارکه حمد

12. سوره ی در قرآن که تمام آیاتش لفظ جلالله « الله » تکرار شده است؟  سوره مبارکه مجادله

13. سوره ی در قرآن، همتای « قرآن عظیم » قرار گرفته است؟  سوره مبارکه حمد

14. سوره ی در قرآن که مکلفین در هر شبانه روز ده بار آن را تلاوت می کنند؟ سوره مبارکه ی حمد

15. محورهای اصلی معارف این سوره در برخی روایات « تمحید »، « اخلاص » و « دعا » معرفی شده است؟   سوره مبارکه ی حمد

16. برترین آیه ی سوره ی  بقره کدام است؟  آیه الکرسی

17. سید سوره ی بقره کدام است؟  آیه الکرسی

18. اولین سوره مدنی کدام است؟  سوره بقره

19. از کدام آیه قرآن استفاده می شود که سه بعلاوه هفت می شود ده؟   سوره بقره آیه 196

20. سوره ای از قرآن که نام آن یکی از اصول دین است؟  سوره توحید

21. کدام سوره از سوره های قرآن به اسم یکی از فروع دین است؟ سوره حج

22. کدام سوره قرآن به نام یکی از فلزات است؟  سوره حدید

23. نام موجودی که نه انسان است و نه فرشته و یکی از  سوره های قرآن به نام اوست؟  سوره ی جن

24. سوره ای در قرآن که غیر از ( بسم الله الر حمن الرحیم )، حرف ( میم ) در آن نمی باشد؟ سوره کوثر

25. سوره ای که به ( به قلب قرآن ) معروف است؟ سوره یس

26. سوره ای که به عروس قرآن معروف است؟  سوره الرحمن

27. سوره ای که یک آیه آن سی و یک بار تکرار شده است؟ سوره الرحمن آیه: ( فبای آلاء ربکما تکذبان )

28. آخرین سوره ی نازل شده چه نام دارد؟  سوره ی نصر

29. سوره ای که غیر از ( بسم الله الرحمن الرحیم )، اعراب کسره فقط یک بار در آن آمده است؟ سوره اخلاص ( لم یلد )0

30. کدام سوره همنام یکی از اعیاد اسلامی است؟  سوره ی جمعه

31. کدام سوره همنام یکی از شهرهای استان مازندران است؟ سوره ی نور

32. سوره ی که همنام پایتخت یکی از کشورهاست؟ سوره ی روم

33. سوره ی که فریاد ( مرگ بر استکبار ) است؟ سوره تبت

34. آیه ی مبارکه ای که در نماز غفیله خوانده می شود در چه سوره ای است؟  سوره ی انبیاء آیه 87

35. آن چیست اشرف دین است اولش ( ب ) و آخرش ( سین ) است؟ قرآن که با حرف ( ب ) بسم الله ... شروع می شود و با حرف ( سین ) ناس ختم می شود.

36. سوره هایی که به نام حیوانات است؟ نمل، بقره، نحل، فیل، عنکبوت

37. پرندگانی که به دستور خدا با لشکر ابرهه جنگیدند؟ ( ابابیل )

38. نام حیوانی که قاتل نمرود بود چه نام داشت ؟ پشه بود که از راه دماغ وارد مغز او شده و او را هلاک کرد.

39 . بزرگترین و کوچکترین حیوان که در قرآن به آنها اشاره شده چیست؟ بزرگترین حیوان فیل و کوچکترین آن پشه

40. بزرگترین کلمه قرآن در چه سوره و آیه ی قرار دارد و دارای چند حرف است؟ ( فَاَسقَیناکُمُوهُ ) در سوره  حجر آیه 22 و دارای 11 حرف می باشد.

41. بهترین خوردنی دنیا از این حشره است که یکی از سوره های قرآن به نام او است؟  ( عسل ) و سوره ی ( نحل ) می باشد.

42. یکی از سوره های قرآن که به نام مرد دانشمندی است؟ لقمان

43. کدام دو سوره در نماز به جای یک سوره کامل حساب می شوند؟  الف: سوره ضحی و سوره الم نشرح  
 ب: سوره فیل و سوره لایلاف

44. جامعترین آیات قرآن در چه سوره و آیه ای است؟ سوره زلزله، آیات 7 و 8

45. سوره ای در قرآن که تلاوت آن گویی « ربع قرآن » است؟ سوره کافرون

46. دو سوره نام ببرید که از دو طرف به یک صورت خوانده می شود؟ لیل و تبّت

47. در کدام سوره کم فروشی نکوهش شده و عقوبتی سخت برای آن بیان شده است؟ سوره مطففّین

48. در کدام سوره ابولهب و همسرش مورد نفرین قرار گرفته اند؟ سوره مسد

49. در کدام سوره مطالب مربوط به ولایت حضرت علی ( ع ) بعد از پیامبر ( ص ) اشاره شده است؟ سوره مائده آیه67

50. در کدام سوره ها به معراج پیامبر ( ص ) اشاره شده است؟  سوره های اسراء و واقعه

51. در کدام سوره به ماجرای مسجد ضرار اشاره شده است؟ سوره انفال

52 . کدام سوره منسوب به حضرت زهرا ( س ) است؟ سوره کوثر

53. در کدام سوره احکام وضو بیان شده است؟ سوره مائده

54. آیات حجاب در کدام سوره آمده است؟  سوره نور

55. بسم الله الرحمن الرحیم چند بار در قرآن نازل شده است؟ 114 بار